Stopniowanie przysłówków

Po polsku przysłówki stopniujesz tak samo jak przymiotniki: szybko – szybciej – najszybciej, ostrożnie – ostrożniej – najostrożniej, dobrze – lepiej – najlepiej. Angielski też stopniuje przysłówki i robi to w tych samych dwóch stopniach. Różnice są dwie. Polski prawie zawsze dokleja końcówkę, a angielski przy większości przysłówków stawia przed nimi osobne słowo. Poza tym polski ma osobne formy dla przymiotnika i dla przysłówka (szybszy / szybciej), a angielski często używa jednej formy do obu.

1. Większość przysłówków: more i the most

Przysłówek zakończony na -ly (carefully, slowly, quickly, safely) nigdy nie dostaje końcówki. Przed nim stawiasz more (stopień wyższy) albo the most (stopień najwyższy). To jak polskie bardziej / najbardziej, tyle że u nas to wyjątek, a w angielskim reguła. Sam przysłówek się nie zmienia.

Often nie kończy się na -ly, ale stopniuje się tak samo: przez more i the most.

2. Krótkie przysłówki: -er i -est

Kilka krótkich przysłówków wygląda dokładnie tak jak przymiotnik, bez -ly: fast, hard, early, late, soon. Zachowują się jak krótkie przymiotniki i dostają -er oraz -est. W early y zmienia się w i, tak jak w happy → happier.

3. Dwa nieregularne: well i badly

well (dobrze) i badly (źle) zmieniają się całkowicie, tak jak u nas lepiej, najlepiej i gorzej, najgorzej. Polski rozróżnia jednak lepszy i lepiej, a gorszy i gorzej. Angielskie better, best, worse, worst służą zarówno przymiotnikowi, jak i przysłówkowi. Z krótkimi przysłówkami jest tak samo: faster to i szybszy, i szybciej. Która to część mowy, zależy od tego, co dane słowo opisuje.

Porównanie z kimś: than

than to niż. Angielski nie ma odpowiednika polskiego od z dopełniaczem (szybciej ode mnie), więc zawsze używasz than. Uważaj na zaimek. Po polsku mówimy niż ja, niż on, a po angielsku w zwykłej mowie używa się formy dopełnienia, czyli than me, than him, albo dodaje się czasownik: than I do, than he did. Samo than I brzmi bardzo oficjalnie.

Polskie naj- nie ma rodzajnika, a angielski stopień najwyższy ma the. Gdy przysłówek stoi na końcu zdania, w mowie potocznej the często się opuszcza: Who drives (the) fastest? Obie wersje są poprawne.

Pułapka: forma przymiotnika tam, gdzie potrzebny jest przysłówek. Po polsku końcówka sama pokazuje różnicę (ostrożniejszy i ostrożniej). Po angielsku more nic o tym nie mówi, a różnicę widać tylko po -ly. Zapytaj więc, co opisuje słowo. Jeśli czynność (jak ktoś jeździ, parkuje, hamuje), użyj przysłówka: He drives more carefully than me, a nie more careful. Nie przenoś też polskiego nawyku doklejania końcówki: formy carefullier nie ma. Nigdy nie łącz more z -er: mów faster, a nie more faster.

Krótkich przysłówków nie przedłużaj o -ly. fast, hard i late już są przysłówkami, a fastly nie istnieje. Hardly i lately to fałszywi przyjaciele: hardly znaczy ledwo, prawie wcale, a lately znaczy ostatnio. Nie są to formy od hard i late.