Czasowniki z dwoma dopełnieniami i wybór to/for

W opowieściach ciągle coś przechodzi z rąk do rąk: ktoś komuś coś daje, pokazuje zdjęcie, wyjaśnia dowcip. Takie czasowniki mają dwa dopełnienia: osobę i rzecz. Po polsku osobę oznacza celownik (dał mi zegarek, kupił mi kawę, wyjaśnij mi zasady) i szyk jest dowolny. Angielski nie ma celownika: ma dwa stałe szyki, a to czasownik decyduje, na które z nich pozwala.

Dwa szyki przy większości czasowników

Przy give, send, show, lend, bring i offer osoba może stać zaraz po czasowniku, bez przyimka, albo po rzeczy, z to:

to oznacza osobę, do której rzecz trafia. Szyk wybierasz według tego, co jest nowe: nowsza lub dłuższa informacja idzie na koniec, podobnie jak w polskim zdaniu. She showed the photo to the whole class akcentuje, kto zobaczył; She showed us a photo of her grandmother akcentuje, co pokazała.

for: robić coś dla kogoś

Przy buy, make, get, cook i find nic nie trafia do osoby: robisz coś dla niej. Tu też są dwa szyki, ale przyimek to for (jak polskie dla), nie to:

Polski celownik nie podpowie ci przyimka, bo dał mi i kupił mi wyglądają tak samo. Zapytaj więc: czy rzecz idzie do osoby (to), czy robisz coś dla niej (for)? Jeśli da się powiedzieć „dla mnie”, użyj for. He bought a coffee to me jest błędem.

Gdy rzeczą jest it albo them

Jeśli rzecz to krótki zaimek, it lub them, rzecz idzie pierwsza, a osoba po przyimku: give it to her, buy them for him. Nie przenoś polskiego daj jej to: give her it brzmi źle dla większości rodzimych użytkowników.

Wyjątki: say, explain, describe, suggest

Tu Polakom najłatwiej o błąd, bo po polsku mówimy powiedział mi, wyjaśnij mi, opisała nam, zaproponuj mi. Po angielsku say, explain, describe i suggest nie pozwalają postawić osoby zaraz po czasowniku. Osoba może wystąpić tylko po to, a często w ogóle się ją pomija:

To nie są cztery błędy, tylko jeden: polski celownik postawiony zaraz po czasowniku, który na to nie pozwala.

say i tell

Po polsku jest jedno mówić / powiedzieć, po angielsku dwa czasowniki o różnej budowie. tell to zwykły czasownik z oboma szykami i zwykle wymienia osobę: tell me, told her a story. say należy do wyjątków: osoba wymaga to (jak polskie powiedział do mnie), a najczęściej się ją pomija.

W mowie zależnej (lekcja 20): told + osoba + that …, ale said + that … bez osoby. He told me he was tired. / He said he was tired. Nigdy he said me, nigdy he told that.

Część wyrażeń trzeba zapamiętać. Polskie opowiedzieć to zwykle tell: you tell a story, a joke, the truth or a lie. Natomiast say wchodzi w zwroty grzecznościowe: you say hello, goodbye, sorry or thank you.