Krótkie odpowiedzi: so i neither

Po polsku na czyjąś wypowiedź o sobie odpowiadasz krótko: Ja też. / Ja też nie. Angielski ma do tego jedno nieodmienne potoczne Me too / Me neither, ale normalna odpowiedź jest inna: trzeba w niej powtórzyć czasownik posiłkowy z tego, co usłyszałeś: I love jazz. — So do I. I'm not tired. — Neither am I. Polskie „też” nigdy się nie zmienia. Angielska odpowiedź za każdym razem zależy od wypowiedzi rozmówcy.

Po zdaniu twierdzącym: So + czasownik posiłkowy + podmiot

Zaczynasz od So, potem idzie ten sam czasownik posiłkowy co w question tags z poprzedniej lekcji, a na końcu podmiot. Kolejność jest odwrócona: posiłkowy stoi przed podmiotem. Mówi się So do I, nigdy So I do.

Czasownik posiłkowy wybierasz dokładnie tak jak w question tags. Jeśli wypowiedź go ma (am, is, have, would, can...), powtarzasz go. Jeśli nie ma, bo to zwykły czasownik w present albo past simple, bierzesz do / does albo did.

Po zdaniu przeczącym: Neither + czasownik posiłkowy + podmiot

Zaczynasz od Neither, a czasownik posiłkowy po nim jest twierdzący. Tu angielski rozchodzi się z polskim. W „ja też nie” przeczenie musi być, a polszczyzna w ogóle lubi podwójne przeczenia (nikt nic nie wie). Angielski dopuszcza w zdaniu tylko jedno przeczenie, a neither już nim jest. Dlatego mówi się Neither do I, nigdy Neither don't I.

Na czym Polacy się mylą: (1) przenoszą do angielskiego polskie „też nie” i dodają drugie przeczenie (Neither don't I, Me too not). Po Neither nie wstawiaj not. (2) Mówią po polsku „po kolei” i stawiają podmiot na początku (So I do, Neither I am). Kolejność to zawsze So / Neither + posiłkowy + podmiot. (3) Na każdą wypowiedź odpowiadają do. Najpierw sprawdź, czy wypowiedź ma am, have, would, can. Jeśli tak, powtórz właśnie ten czasownik.

Inne podmioty

Po polsku wystarczy Moja siostra też. Po angielsku podmiot stoi na końcu, a czasownik posiłkowy się z nim zgadza: My brother plays chess. — So does my sister. We weren't invited. — Neither were they.

Wersja potoczna: Me too / Me neither

W luźnej rozmowie po zdaniu twierdzącym wystarczy Me too, a po przeczącym Me neither. Nie trzeba tu wybierać czasownika posiłkowego. Uwaga: zaimek ma formę me, nie I, inaczej niż w polskim „ja”. Działa to tylko w odpowiedzi za siebie. O innych osobach mówisz przez So / Neither.

Gdy się nie zgadzasz

Po polsku mówisz A ja nie. albo A ja tak! Po angielsku i tu potrzebny jest czasownik posiłkowy: podmiot + posiłkowy, z odwróconym przeczeniem: I love jazz. — Oh, I don't. I haven't been to Paris. — I have!

Łagodzenie opinii: to be honest

Stałe zwroty to be honest, in my opinion i I think stoją na początku reakcji i działają tak jak polskie „szczerze mówiąc”, „moim zdaniem”, „myślę, że”. Nie tłumacz dosłownie „według mnie”: according to me brzmi po angielsku źle. Mów in my opinion albo I think. Tak samo „zgadzam się” to I agree, nie I am agree.