be going to: zamiary i plany

Do tej pory mówiłeś o tym, co dzieje się teraz (I'm working), o zwyczajach (I work on Mondays) i o przeszłości (I worked yesterday). Ta lekcja dodaje przyszłość, ale tylko jeden jej fragment: plany, o których już zdecydowałeś. Po polsku powiesz wtedy zamierzam, mam zamiar albo po prostu użyjesz czasu przyszłego: W sierpniu jedziemy do Hiszpanii. Dziś wieczorem zarezerwuję hotel. Po angielsku: We're going to Spain in August. I'm going to book the hotel tonight.

Ten kształt już znasz

I'm going to zwykły present continuous czasownika go z poprzednich lekcji. Dalej jest to i forma podstawowa czasownika: I'm going to book. Cała konstrukcja to be + going to + forma podstawowa. Be odmienia się przez osoby tak jak zawsze: am / is / are.

Zmienia się tylko be. Czasownik po to ma zawsze formę podstawową: stay, visit, rent, fly, camp. Nigdy stays, staying ani stayed. W mowie prawie zawsze używa się skrótów: I'm going to, she's going to, we're going to.

Tu going nie oznacza, że ktoś dokądś idzie. I'm going to stay at home znaczy „zamierzam zostać w domu”. Nikt nie wychodzi, nie myśl więc o idę czy jadę. Traktuj be going to jako jedną całość, która znaczy mniej więcej „zamierzam, mam zamiar”.

Przeczenia i pytania

Wszystko robi be, dokładnie jak w present continuous. Przeczenie: not stawiasz po be, zwykle w skrócie: I'm not going to work in July. They aren't going to come with us. He isn't going to drive. Polskie nie stoi przed czasownikiem, a angielskie not trafia za be, nie przed going. Pytanie: po polsku wystarczy czy albo sama intonacja. Po angielsku be zamienia się miejscem z podmiotem: Are you going to travel? Is she going to come? Where are you going to stay? W krótkiej odpowiedzi powtarzasz samo be: Yes, I am. No, she isn't.

going to go czy samo going?

Kiedy planem jest sama podróż, Anglicy zwykle opuszczają drugie go. Zamiast We're going to go to Italy mówią We're going to Italy. To zwykły present continuous w znaczeniu przyszłym, tak jak polskie W sierpniu jedziemy do Włoch. Obie wersje są poprawne, ale krótsza brzmi naturalniej. Przy każdym innym czasowniku zostaje pełna konstrukcja: We're going to swim every day.

Nie gub be. Po polsku wystarczy jedno słowo, Jadę albo Zamierzam, bez podmiotu i bez czasownika posiłkowego. Dlatego najczęstszy polski błąd to I going to travel. Każdy plan potrzebuje trzech elementów: formy be, słowa going i to przed formą podstawową. I'm going travel i I'm going to travelling też są błędne. Zawsze zaczynaj od całego bloku, np. I'm going to, i dopiero potem dodaj czasownik.

Po tej lekcji powiesz, co zamierzasz robić na wakacjach i czego nie zamierzasz, a także zapytasz kogoś o jego plany: What are you going to do in the summer? Are you going to stay in a hotel?