Fiil + nesne + mastar

A2'den biliyorsunuz: want, need ya da would like'tan sonra ikinci fiil to + yalın fiil olur: I want to leave early. Burada isteyen de giden de aynı kişidir, yani I. Türkçede de aynı ayrım vardır: gitmek istiyorum ile gitmeni istiyorum aynı şey değildir. Türkçe bu farkı fiile eklenen iyelik ekiyle gösterir (git-me-n-i). İngilizce ise eylemi yapan kişiyi fiil ile to arasına koyar: I want you to leave early. Kalıbın tamamı bu: fiil + kişi + to + yalın fiil.

Ortadaki kişi nesne hâlindedir

Türkçede eylemi yapan kişi tamlayan hâlinde durur (senin gitmen, onun sürmesi). Bu yüzden İngilizcede de your ya da his demek akla gelir. Ama İngilizcede ortadaki kişi nesnedir, zamir de nesne biçimini alır: me, you, him, her, it, us, them. She wants him to drive doğrudur; she wants he to drive de she wants his driving de yanlıştır. Zamir yerine bir isim ya da ad da gelebilir: Mum wants my brother to cook.

Gitmeni istiyorum cümlesini kelime kelime çevirmeyin. I want your going olmaz, istiyorum ki gidesin gibi I want that you go da olmaz. I want you go da yanlış, çünkü to düşmüş. Doğrusu her zaman I want you to go. Would like, expect ve need için de durum aynı: I'd like you to come doğru, I'd like that you come yanlış.

Bu kalıbı alan fiiller

ask ve tell bu kalıbı zaten alıyordu; rica ve emirleri aktarırken kullandınız. want, would like, need ve expect de tam olarak aynı yapıyı izler.

Türkçedeki beklemek İngilizcede iki ayrı fiile karşılık gelir. wait (for) birinin gelmesini, zamanın geçmesini beklemektir. expect ise birinin bir şey yapacağını ummak ya da ondan bunu beklemektir. Kişi + to kalıbını yalnızca expect alır. Ondan bir şey yapmasını bekliyorsanız wait değil, expect kullanın.

Birinin bir şeyi YAPMAMASINI istemek

Türkçede olumsuzluk iç fiile gelir: kimseye söylememesini rica ettim. İngilizcede de ask, tell ve expect ile bu böyledir: not kelimesi to'nun hemen önüne gelir, kişi yine başta durur. Örnek: I asked him not to tell anyone.

want bunun istisnasıdır. Türkçede gitmemeni istiyorum denir, ama İngilizce olumsuzluğu want fiiline koyar: I don't want you to go. I want you not to go kulağa tuhaf gelir. ask, tell ve expect ile ise not to normaldir: He told me not to touch it.

Sıfat + to

Bazı sıfatlar da aynı to + yalın fiil yapısını alır, ama arada kişi olmaz: I'm happy to help. Türkçede bu sıfatlar farklı hâl ekleri ister: yardım etmeye hazır (-mEye), yardım etmekten mutlu (-mEktEn). İngilizcede ise hepsinden sonra to gelir. En sık kullanılanlar şunlar: willing, ready, happy, glad, able, likely. likely ile Türkçe genellikle muhtemelen zarfını kullanır. İngilizcede ise kişi cümlenin öznesi olur ve arkasından be likely to gelir.

Türkçedeki hâl ekini İngilizceye taşımayın. Bu sıfatlardan sonra for, from ya da -ing gelmez, her zaman to + yalın fiil gelir. willing to move doğru, willing for moving yanlış. ready to start doğru, ready that I start yanlış.