take + süre ve sıfatlardan sonra to + fiil

Türkçede bu işi farklı ekler görür: Oraya gitmek bir saat sürüyor, Yardım etmekten mutluyum, Yardım etmeye hazırım, verilecek bir karar. İngilizcede bunların hepsi tek bir kalıpla söylenir: to + fiilin yalın hâli, yani to-infinitive (to'lu mastar): It takes an hour to get there, I'm happy to help, a decision to make. -mekten, -meye, -ecek, -mek için arasında fark yok: hepsi to + fiil olur ve her zaman bağlı olduğu kelimeden sonra gelir. Bu derste dört yerde kullanılıyor.

1. Bir iş ne kadar sürer: take + süre + to

Türkçede işin kendisi özne olur: Köprüyü yapmak on yıl sürdü. İngilizcede cümle boş bir it ile başlar. Türkçede karşılığı yoktur, It's raining cümlesindeki it gibi yalnızca özne yerini doldurur. Sonra take + süre gelir, iş ise en sonda to-infinitive olarak yer alır. Fiil take'tir; Türkçedeki bir saatimi aldı ifadesini düşünün.

• Satırlar sırasıyla: herkes için genel süre; belli bir kişi için süre; geçmişte ne kadar sürdüğü; zaman isteyen şeyin özne olduğu kalıp. Son satırda Türkçedeki nesne (tezini) cümlenin başına geçer.
• take her fiil gibi çekimlenir: it takes (şimdi, alışkanlık), it took (geçmiş), it will take (gelecek), it has taken (şimdiye kadar).
• Kişi take'ten hemen sonra, nesne olarak gelir: It takes me …, It took my sister …. Türkçedeki benim / -im iyelik ekinin işini bu görür; It takes to me asla olmaz.
• Soru How long ile sorulur: How long does it take to get to the airport? — How long did it take you to pack?

Bir işin ne kadar zaman gerektirdiğini söylerken sürmek için last değil, take kullanın; last yalnızca bir olayın ne kadar devam ettiğini anlatır ve ardından to + fiil gelmez. it öznedir, kişi nesnedir: It takes me an hour; It takes I ya da Me takes olmaz. Zaman yalnızca take üzerinde taşınır, mastar hiç değişmez: It took two hours to fix it, to fixed it değil.

2. be + sıfat + to

Türkçede her sıfat kendi ekini ister: yardım etmeye hazır (-e), yardım etmekten mutlu (-den). İngilizcede bu sıfatların hepsinden sonra aynı to gelir; ekin yerine for ya da from gibi bir edat + -ing aramayın.

Gruplar: istek (willingness), olasılık ve yapabilme (likelihood and ability), duygu (feeling).

likely / unlikely ile özne değişir. Türkçede olay öznedir: Trenin geç kalması muhtemel. İngilizcede ise tren (kişi ya da şey) özne olur, olay to'dan sonra gelir: The train is likely to be late. able / unable de aynı şekilde kişiyi özne yapar.

Türkçede olumsuzluk fiilin içindedir (kaçırmamaya kararlıydı); İngilizcede ayrı bir not olarak to'dan hemen önce gelir: She was determined not to miss the flight. Sıfatı olumsuz yapmak başka bir anlam verir: I'm not happy to wait (beklemek hoşuma gitmiyor) ile I'm happy not to wait (beklemek zorunda kalmadığıma seviniyorum) aynı şey değildir.

Standart sıra not to + fiil. Günlük konuşmada to not miss da duyulur, ama yazıda güvenli seçim not to miss; to miss not ise her zaman yanlıştır.

3. isim + to

Türkçede niteleyen kısım ismin önüne gelir: verilecek bir karar, endişelenmek için bir neden, öğrenmenin en iyi yolu. İngilizcede sıra tersidir: önce isim, sonra to-infinitive: a decision to make, no reason to worry, the best way to learn, a week to decide, a lot of work to do. -ecek ya da için karşılığı ayrı bir kelime aramayın; to ikisinin de işini görür.

4. the plan / the aim / the best way + is + to

Özne the plan, the aim, the idea ya da the best way gibi bir kelimeyse, to-infinitive is'ten sonra gelir ve o planın ya da yolun ne olduğunu söyler. Türkçede Plan altıda yola çıkmak derken -dır'ı atabilirsiniz; İngilizcede is (geçmişte was) atılamaz: The plan is to leave at six. The best way is to break it into small steps.