Present Continuous: przeczenia i pytania

Umiesz już powiedzieć, co dzieje się teraz: I'm calling my mother. She's talking on the phone. Polski robi to jednym czasownikiem (dzwonię). Angielski potrzebuje dwóch części: formy be (am, is, are) i formy z -ing. W tej lekcji mówimy, czego teraz NIE robimy, i pytamy, co ktoś robi. Zasada jest jedna: przeczenie i pytanie robi się wyłącznie na be, tak jak w zdaniach z samym be. Forma z -ing nigdy się nie przesuwa i nigdy się nie zmienia.

Przeczenie: not po be

Po polsku nie stoi przed czasownikiem (nie dzwonię). Po angielsku not stoi po am / is / are, a nie przed formą z -ing. Skróty są takie same jak przy samym be: I'm not, isn't lub 's not, aren't lub 're not.

Nie gub be: I not calling to kalka z polskiego nie dzwonię, a po angielsku błąd – zawsze I'm not calling. Nie dodawaj też don't / doesn't: I don't calling i She doesn't answering są błędne. do należy do Present Simple (I don't call her every day). Gdy czasownik kończy się na -ing, jedynym pomocnikiem jest be.

Jedno przeczenie na zdanie. Po polsku mówimy nie dzwonię do nikogo – dwa przeczenia. Po angielsku po not stoi anyone, nie nobody.

Pytania tak/nie: be na początek

Po polsku pytanie robisz słówkiem czy albo samą intonacją (Dzwonisz?). Po angielsku tak się nie da: You are calling? nie jest zwykłym pytaniem. Zamieniasz miejscami podmiot i am / is / are, tak jak przy samym be (Are you busy?). Forma z -ing zostaje po podmiocie.

Krótkie odpowiedzi: powtarzasz be, nie formę z -ing

Po polsku odpowiadamy Tak. albo powtarzamy czasownik: Tak, dzwonię. Po angielsku samo Yes. brzmi zbyt sucho, a krótka odpowiedź powtarza tylko am / is / are – bez formy z -ing i nigdy z do.

Uważaj na dwie pułapki: Yes, I do. (to odpowiedź z Present Simple) i Yes, I'm. (twierdzącej krótkiej odpowiedzi nigdy się nie skraca). Mów Yes, I am. i No, I'm not. Zauważ też, że podmiot się zmienia jak po polsku: na pytanie z you odpowiadasz z I.

Pytania z co, kto, dlaczego: słowo pytające, potem szyk pytania

Słowo pytające idzie na początek, a dalej szyk jak w pytaniu tak/nie: słowo pytające + am / is / are + podmiot + forma z -ing. Po polsku po co możesz od razu dać czasownik (Co robisz?); po angielsku be jest obowiązkowe.

• What are you doing? - I'm charging my phone.
• Who is she calling? - Her sister.
• Why isn't he answering? - His phone is on silent.
• Where are they going? - To the office.

Zwróć uwagę na Why isn't he answering? Pytanie przeczące działa tak samo: skrócone isn't / aren't przechodzi na początek, a forma z -ing zostaje na miejscu.