make / let / help + osoba + bezokolicznik bez to

W poprzedniej lekcji między czasownik a bezokolicznik z to wstawialiśmy osobę: My parents want me to study medicine. Trzy bardzo częste czasowniki mają ten sam szyk (czasownik + osoba + drugi czasownik), ale gubią to: make, let i help. Po polsku to nic nowego. Mówisz przecież kazała mi posprzątać, pozwolili nam zostać, pomóż mi nieść i po żadnym z tych czasowników nie wstawiasz niczego przed bezokolicznikiem. Angielski robi tu dokładnie to samo.

make: kazać, zmusić

make someone do something znaczy, że ktoś musi coś zrobić, czy chce, czy nie. Drugi czasownik jest zawsze goły: My parents made me apologise to my sister. Nigdy made me to apologise. Uwaga na polskie kazać: mama kazała mi posprzątać to po angielsku albo made me tidy (zmusiła), albo told me to tidy (poleciła). Po tell jest to, po make go nie ma.

let i don't let: pozwolenie

let someone do something to pozwolić komuś coś zrobić, a don't let to nie pozwalać: Her parents don't let her go to sleepovers. Przeczenie stoi przy let (z do, does albo did), drugi czasownik zostaje goły.

let ma tę samą formę w teraźniejszym i przeszłym: let – let – let. They let me stay up to więc zwyczaj albo wczorajszy wieczór, a rozstrzyga kontekst (w 3. osobie teraźniejszego jest lets). make w przeszłym to made, a help to helped. Zmienia się tylko pierwszy czasownik, drugi nigdy, tak jak w polskim kazała mu zmyć: She made him do the dishes (nie did).

help: z to albo bez

Po help obie wersje są poprawne: My grandma helps me do my homework i My grandma helps me to do my homework. W mowie potocznej częstsza jest ta bez to.

let czy allow?

Po polsku i jedno, i drugie to pozwalać, ale po angielsku buduje się je inaczej. allow idzie za schematem z poprzedniej lekcji i trzyma to: Our teacher allows us to leave early on Fridays. let je gubi: Our teacher lets us leave early on Fridays. allow brzmi bardziej oficjalnie, tak mówią regulaminy i szkoły. let to słowo rodziców.

Polskie pozwalać nie podpowie Ci, czy wstawić to, bo tłumaczy oba czasowniki. Decyduje angielski czasownik. Mów let me go albo allow me to go, nigdy let me to go ani allow me go. Tak samo make me wait, nie make me to wait. Zanim dodasz to, sprawdź pierwszy czasownik: jeśli to make albo let, to nie ma.

Pilnuj podmiotu. Przy let podmiotem jest ten, kto pozwala: My parents let me stay out until eleven. Nie podstawiaj tu be allowed to. To odpowiednik polskiego wolno mi: podmiotem jest ten, kto dostaje pozwolenie, więc to już inne zdanie.