Czas przeszły od be

To pierwszy czas przeszły w kursie, a ćwiczysz go na czasowniku, który znasz najlepiej: be. Polskie być w czasie przeszłym ma mnóstwo form: byłem, byłaś, był, była, było, byliśmy, były…, bo zmienia się według osoby i rodzaju. Angielski ma tylko dwie formy. Rodzaj nie ma na nie żadnego wpływu, a o wyborze decyduje liczba, z jednym wyjątkiem: you.

Dwie formy: was i were

was stoi przy podmiocie w liczbie pojedynczej: I, he, she, it, jedna osoba lub jedna rzecz. were stoi przy całej reszcie: we, they, kilka osób lub rzeczy. Przy you zawsze jest were, także gdy mówisz do jednej osoby.

I przechodzi na drugą stronę. W czasie teraźniejszym ma własną formę am, a w przeszłym dołącza do he / she / it przy was. you zostaje przy were, nawet tam, gdzie po polsku powiesz byłeś albo byłaś do jednej osoby.

Podmiotu nie wolno pominąć. Po polsku osobę pokazuje końcówka (byłem w domu), a was nic nie mówi o osobie, więc zaimek jest obowiązkowy: I was at home. To samo dotyczy zdań, które po polsku nie mają podmiotu (było zimno, było super): po angielsku zawsze mówisz it was ….

Formy przeszłe nie łączą się z podmiotem w skrót. I'm, she's czy we're istnieją tylko w czasie teraźniejszym. W przeszłym zawsze piszesz pełne I was, she was, we were.

Przeczenie: wasn't i weren't

Tak samo jak w czasie teraźniejszym not stoi bezpośrednio po czasowniku i nie potrzebuje do. Uważaj na szyk: po polsku nie stoi przed czasownikiem (nie byłem), a po angielsku za nim: was not, were not. W mowie zlewają się w wasn't i weren't.

be nigdy nie łączy się z do ani did. I didn't was at home i I don't was at home to błędy. Przeczenie stawiasz przy samym czasowniku: I wasn't at home.

Pytania: was he? were you?

Po polsku pytanie tworzysz słowem czy albo samą intonacją (Byłeś zmęczony?). Po angielsku, tak jak w czasie teraźniejszym, zamieniasz miejscami podmiot i czasownik: He was at work → Was he at work?, You were tired → Were you tired? Słowo pytające stawiasz na początku, a odwrócony szyk zostaje: Where were you yesterday? How was the film?

Krótka odpowiedź powtarza czasownik, samo yes czy no nie wystarczy: Yes, I was. / No, I wasn't. Yes, they were. / No, they weren't.

Określenia czasu przeszłego

Zdanie o przeszłości zwykle mówi, kiedy coś się działo. Te określenia stawiasz na końcu zdania (albo na początku) i będą wracać przez cały blok o czasie przeszłym.

• yesterday: wczoraj. yesterday morning / afternoon / evening: wczoraj rano / po południu / wieczorem.
• last night / last week / last month / last year / last Monday: wczoraj wieczorem lub w nocy / w zeszłym tygodniu / miesiącu / roku / w zeszły poniedziałek.
• two days ago / an hour ago / ten years ago: ago stoi tam gdzie polskie temu, czyli po okresie czasu.
• in 2015 / in May: rok lub miesiąc w przeszłości, z in, które już znasz.

Polskie w zeszłym tygodniu i w zeszły poniedziałek mają przyimek, angielskie odpowiedniki go nie mają. Mówisz last week, a nie in last week; last Monday, a nie on last Monday. ago też jest bez przyimka: two days ago, nie before two days (to kalka z przed dwoma dniami).

There was, there were

Znasz już there is i there are. Ich forma przeszła dzieli się tak samo: czasownik zgadza się z rzeczownikiem, który stoi po nim. Mówisz więc there was a party, ale there were twenty people. Przeczenie i pytanie tworzysz na czasowniku, jak zwykle: There wasn't any milk. Were there many people?

Uważaj na polskie było. Mówimy było dwadzieścia osób, było dużo ludzi, w liczbie pojedynczej, bo tak działają liczebnik i dużo. Po angielsku decyduje rzeczownik: jeśli jest w liczbie mnogiej, mówisz there were. Z everyone jest odwrotnie: po polsku wszyscy byli, a po angielsku everyone przyjmuje liczbę pojedynczą, więc was.

Z tym wszystkim możesz już opowiedzieć o wczorajszym dniu: gdzie byłeś, kto z tobą był i jak było. I was at a party last night. It was great. There were a lot of people, but my brother wasn't there.