Belirsiz tanımlık a / an

Türkçede de bir şeyi ilk kez anarken bir diyebiliriz: bir kalem. Fark şu: Türkçede bir çoğu zaman isteğe bağlıdır, İngilizcede ise zorunludur. Tekil, sayılabilen bir isim ilk kez anılıyorsa önüne a ya da an gelir. I am a student doğru; I am student yanlış.

a mı, an mı? Harfe değil, sese bak

Türkçe yazıldığı gibi okunduğu için harfe bakmak doğal gelir. İngilizcede seçimi yapan, sonraki kelimenin yazılan ilk harfi değil, söylenen ilk sesidir.

Önemli olan a / an'dan hemen sonra gelen kelimedir, bu her zaman isim olmayabilir. a clock ama an old clock: artık önce old geliyor ve old ünlü sesle başlıyor. Tersi de geçerli: an egg ama a big egg.

Yazının yanılttığı yerler

Türkçede h her zaman okunur; İngilizcede bazı kelimelerde hiç okunmaz. u harfi de bazen "yu" diye okunur, yani kelime aslında bir y sesiyle, bir ünsüzle başlar. Aşağıdaki okunuşlar Türkçe harflerle yaklaşık olarak yazılmıştır.

Seçmeden önce kelimeyi sesli söyle. Ağzın doğrudan bir ünlüyle açılıyorsa (hour, egg, orange) an kullan. Önce bir ünsüz geliyorsa, uniform'daki gizli y sesi ("yu-") gibi görünmeyen bir ünsüz bile olsa, a kullan.

Meslekler: Türkçenin tuzağı

Türkçede meslek söylerken bir demeyiz: O hemşire, Ben aşçıyım. İngilizcede ise birinin mesleğini söylerken a ya da an zorunludur: She is a nurse. He is an engineer. I am a cook.

Ben öğrenciyim kalıbını aklından çevirip I am student yazma. Birinin ne iş yaptığını ya da ne olduğunu söylerken tekil ismin önüne mutlaka a veya an koy.

Yalnızca tek bir şey

a ve an bir demektir; Türkçedeki bir gibi çoğulla kullanılmaz. Birden fazla şey için önüne hiçbir kelime gelmez: It is a key → They are keys. She is a doctor → They are doctors. Sorularda da aynısı: Is it a ticket? → Are they tickets?

Asla a keys ya da an apples yazma: isim çoğulsa önüne hiçbir şey koyma. (Dikkat: bazı tekil isimler de -s ile biter, örneğin a bus, a glass, ve bunlar yine a ister.)