Present continuous (potvrdni oblik)

U srpskom jednim sadašnjim vremenom kažete i ono što radite uopšte i ono što radite baš sada: Nosim jaknu važi i za zimu uopšte i za ovaj trenutak. Engleski to razdvaja na dva vremena. Za naviku već znate present simple: I wear a jacket in winter. Za radnju koja upravo sada traje – čovek u plavom kaputu koga vidite kroz prozor kako šeta psa – engleski ima posebno vreme.

He is walking his dog. Dve reči rade posao jednog srpskog glagola: prvo oblik glagola be (am, is, are), pa glagol sa nastavkom -ing. To je present continuous, sadašnje trajno vreme. Koristi se za radnju koja se dešava sada, dok govorite, i nije završena.

Sada nasuprot obično

Ovo je ceo razlog zašto present continuous postoji, pa razliku držite jasno u glavi. Present simple kaže šta je uobičajeno, šta se ponavlja. Present continuous kaže šta se dešava u ovom trenutku. U srpskom biste oba reda ispod preveli istim glagolom – u engleskom su to dve različite rečenice.

Reči kao now, right now, at the moment i today obično idu uz present continuous. Reči kao always, usually, every day i on Sundays idu uz present simple.

Najčešća greška govornika srpskog: prevesti sada nosim kaput kao I wear a coat now. Čim je u glavi „sada, u ovom trenutku“, prebacite na be + -ing: I am wearing a coat now. I ne oslanjajte se na vid glagola: nesvršeni glagol u srpskom (nosim, čitam) NIJE isto što i present continuous, a svršeni (obučem, pročitam) nije present simple. Odlučuje samo pitanje: sada ili obično?

Dva dela

U srpskom lice nosi sam glagol: nosim, nosiš, nosi. U engleskom lice nosi prvi deo, be, i menja se tačno onako kako ste naučili: am uz I, is uz he, she i it, are uz you, we i they. Drugi deo je glagol sa -ing i on se nikad ne menja: wearing je isto za sve – I am wearing, she is wearing, they are wearing. Subjekat (zamenica) je i ovde obavezan.

Skraćeni oblici glagola be važe i ovde i u govoru su uobičajeni: I'm wearing, she's wearing, they're wearing. I pun i skraćeni oblik su tačni.

Pošto srpski ima jednu reč tamo gde engleski ima dve, najčešće ispadne prvi deo: She wearing a coat. Druga greška je zaboraviti nastavak: She is wear a coat. Oba su pogrešna – uvek i oblik glagola be I oblik na -ing. I nikad ne dodajte -s na glagol sa -ing: she is wearing, ne she is wearings. Oblik na -ing ovde nije glagolska imenica (nošenje) – is wearing je glagol, „nosi (sada)“.

Pisanje oblika na -ing

Kod većine glagola samo dodate -ing: wear daje wearing, look daje looking, buy daje buying. Dve grupe glagola pre toga menjaju pisanje.

• Glagol koji se završava na nemo -e gubi to e. make daje making, take daje taking, come daje coming, have daje having, write daje writing. Oblik makeing u engleskom ne postoji.
• Kratak glagol koji se završava na jedan samoglasnik plus jedan suglasnik udvaja suglasnik. sit daje sitting, run daje running, put daje putting, get daje getting, shop daje shopping, swim daje swimming. Udvajanje pokazuje da samoglasnik ostaje kratak: sitting, ne siting.

Udvajanje se dešava SAMO kad je na kraju JEDAN samoglasnik pa JEDAN suglasnik: sit, run, shop. Ako su na kraju dva samoglasnika (look, wear, read) ili dva suglasnika (want, help, dress), samo dodajte -ing: looking, wearing, wanting, dressing.

Nekoliko glagola ne voli -ing

Neki glagoli opisuju stanje, a ne radnju, i engleski ih obično ne stavlja u continuous: know, want, like, love, need, have (kad znači „imati“). Čak i kad je istina baš sada, kaže se I want a new coat i She likes your shoes, ne I am wanting ili She is liking. Ovo ćete sresti kasnije; za sada samo primetite.