Şimdiki zaman (present continuous, olumlu)

Türkçede şu an olan bir şeyi tek kelimeyle söylersiniz: giyiyor, yürüyor. İngilizcede bunun karşılığı olan present continuous iki parçadan oluşur: önce be fiilinin bir hâli (am, is, are), sonra -ing eki almış fiil. He is walking his dog. — Köpeğini gezdiriyor. Yani İngilizcedeki -ing, Türkçedeki -iyor'a yakındır; ama kişiyi ek değil, önündeki am / is / are gösterir.

Şimdi mi, her zaman mı?

Türkler için asıl tuzak burada. Türkçede -iyor alışkanlık için de kullanılır: Her gün otobüsle işe gidiyorum. İngilizce bunu yapmaz. Alışkanlık, tekrar eden ya da genel olan her şey present simple ile söylenir; present continuous yalnızca şu anda süren, henüz bitmemiş eylem içindir.

now, right now, at the moment, today gibi kelimeler genellikle present continuous ile gelir. always, usually, every day, on Sundays gibi kelimeler present simple ister — Türkçede bunlarla -iyor desek bile.

Cümlede every day, usually, on Sundays gibi bir sıklık sözü varsa, Türkçe aklınızdan -iyor geçse de İngilizcede -ing kullanmayın: I play football on Sundays, I am playing değil.

İki parça

Birinci parça be'dir ve özneye göre öğrendiğiniz gibi değişir: I ile am, he / she / it ile is, you / we / they ile are. İkinci parça -ing'li fiildir ve hiç değişmez: herkes için wearing.

be'nin kısaltmaları burada da geçerlidir ve konuşmada normal olan budur: I'm wearing, she's wearing, they're wearing. Hem tam hâli hem kısaltması doğrudur.

Türkçede giyiyor tek kelime olduğu için is'i atlamak çok kolaydır: She wearing a coat yanlıştır. She is wear a coat de yanlıştır. Her zaman ikisini birden söyleyin: be VE -ing. -ing'li fiile de asla -s eklemeyin: she is wearing, she is wearings değil.

-ing biçiminin yazımı

Çoğu fiile yalnızca -ing eklenir: wear → wearing, look → looking, buy → buying. İki grup fiilde önce yazım değişir.

• Okunmayan -e ile biten fiil e'yi düşürür. make → making, take → taking, come → coming, have → having, write → writing. İngilizcede makeing diye bir yazım yoktur.
• Tek ünlü + tek ünsüzle biten kısa fiil son ünsüzü ikiler. sit → sitting, run → running, put → putting, get → getting, shop → shopping, swim → swimming. İkileme ünlünün kısa kaldığını gösterir: sitting, siting değil.

İkileme yalnızca sonda TEK ünlüden sonra TEK ünsüz varsa olur: sit, run, shop. Sonda iki ünlü (look, wear, read) ya da iki ünsüz (want, help, dress) varsa sadece -ing ekleyin: looking, wearing, wanting, dressing.

-ing almayan birkaç fiil

Türkçede biliyorum, istiyorum, seviyorum, beğeniyorum dersiniz; İngilizcede bu fiiller durum bildirdiği için genellikle -ing almaz: know, want, like, love, need ve "sahip olmak" anlamındaki have. Şu an doğru olsa bile I want a new coat, She likes your shoes denir; I am wanting ya da She is liking denmez. Türkçedeki -iyor'u buraya taşımayın. Bu konuya ileride döneceğiz; şimdilik yalnızca fark edin.